(به مریم هوله)

 گفتی جهان را تمام شده بدانم؟

چه می گوئی! ملکه ی فریادها؟

جهان

 مارا تمام شده می داند.

ما

فراموش شده ایم

در انحنای زرد و پُراز تشویش

این حیات.

 و خسته

 از تنفس سرد این کوچه های خاکستری

با پیراهنی که از آن ما نیست

نفس می کشیم هنوز

                     بی بودن

و در روزهای کهنه ی تاریخی

                            که می رود بی ما

                                    نگاه می کنیم تب آلوده

 که زندانبان شهر

           هر روز

 سر متعفن باطوم اش را

                      با پیراهن مادری مان پاک می کند.

و ما هنوز 

در پی نگاهی می گردیم

                  که ببیندمان

                        که هستیم

                         و نفس می کشیم

 که هستیم

و نفس می کشیم

                 در تنهایی.

      هژبر       

لاهه  - فوریه

با انتظاری

که یخ زده است

در نگاه ها یمان

چشم دوخته ایم

                هنوز

                       کودکانه

به این خیالی جاده ی بی سواری

که گم شده است

در ابهام این افق

                    دلگیر.

که کسی بیاید

که مثلِ هیچ کس نیست

هیچ کس نیست

         هیچ کس

                    نیست .

      هژبر        

لاهه - مارت ٠٧