Tomorow is built today

23 Sep 2006

فرهنگ گفتگو

فرهنگ و هنر

صدای آزادی خواهان آینده نگر

Iranian futurist

فایل های صوتی

موزیک

 فیلم

 شعر

داستان

تحلیل کارشناسان

گوناگون

  تماس با سایت

پیوندها

بدین وسیله  به اطلاع  صاحبان سایت ها  می  رسانیم که جهت دادن لینک های  متقابل با ما تماس گیرند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

صفحه اول



کاریکاتور و کاریکاتوریست در ایران

عنوان گفتگو درپالتاک اتاق فرهنگ گفتگو (شنبه 24 تیر1385- 15 جولای 2006 از ساعت 21:00 به وقت اروپای مرکزی 22:30 به وقت تهران)

 



ردپای مافیا بر کاریکاتور ایران


  
    مسعود ماهینی



کاریکاتور , ساده ترین و عینی ترین بیان هنری است که دربردارنده ی یک تحرک , یک چالش , یک تکلیف و اغلب حتی یک تحمیل شدیدو بی پرده ترین زبان جهانی می باشد که بدون نیاز به ترجمه با نگاهی باطنی به چالش های امروزین جامعه و انسان که سعی نموده است به سمت هرچه عریان تر کردن بیان خود حرکت کند – تا شاید بتوان از آن به عنوان یکی از شاخص های آزادی بیان نام برد – می پردازد.

کاریکاتور می کوشد با تعهد در یک تصویر ثابت (تطبیق) یا کمیک با برداشتن ماسک از یک چهره یا یک رویداد , واقعیت اصلی را مشخص نماید.
واژه ی کاریکاتور چیزی نیست جز همان اقتباس از یک واژه ی ایتالیایی به معنای اغراق و مبالغه که کاریکاتور نام گرفت.
واژه ای که از بدو تولدش در قرن نوزدهم در جهانی آکنده از تخیل سیال زاده شده و دنیایی آمیخته با رویاها و کابوس ها یی که برگرفته از واقعیت های بیرونی بوده, شکل گرفته است.
در واقع آغاز پیدایش وجودی آن در جهانی بوده است که پیوسته در حال دگرگونی بوده و بدین اعتبار سوژه ها و موضوعات مورد استفاده کاریکاتوریست ها به تناسب این تغییرات دگرگون گردیده است.
 

*****



... نمونه ی بارز این امر را در ایران می توان از سال های 76 به بعد مورد بررسی قرار داد. زمانیکه که کاریکاتوریست ها آنقدر هیجان زده و احساسی با این مقوله ی حساس هنری برخورد کردند که در بعضی موارد با اغراق های نابجا , بدون شناخت کافی و سنجش مواضع از بیان واقعی موضوع باز ماندند.

کسانی که به یکباره خود را در جایگاهی که در تصورشان هم نمی گنجید , با تکنیک های اجرایی ضعیف و ویرانگر از موقعیت خود استفاده کرده و بعضن سوء استفاده کرده و با منحصر بفرد قرار دادن تکنیک اجرایی و بیان ضعیف سوژه ها و تزریق این مهم که فضای کاریکاتور به این سمت تغییر مکان داده و روشی ناب است , پا به پای جهانیان - که اینها خود مستند می باشد – با ارائه ی کارهای نامفهوم و بدترکیب آن را کاریکاتور پیشتاز و روشنفکرمآبانه ارزیابی کرده که در ذهن هرکسی نگنجد و بار مفهومی آن سردر لایه های زیرین جامعه دارد .
این گروه کبک وار خود را به تیراژ 200 تا 500 هزارتایی روزنامه ها تحمیل کردند و چون دربرابر خود کسی را نمی دیدند , مخاطب را زیر تیغ توهین قرار دادند.

بی شک کارکردهای این دوستان به همانگونه که عصر سفرهای طولانی و پرمخاطره و ماجراجویانه با کشتی های بادبانی به بایگانی تاریخ سپرده شد, سرنوشتی چنین خواهند داشت و این مهر ننگ را بر پیشانیشان به یادگار خواهند گذاشت ...

 

 

 

 بخشی از کارهای مسعود ماهینی

«توجه»:: هر گونه استفاده از کاریکاتورها بدون ذکر نام کاریکاتوریست(مسعود ماهینی) و سایت فرهنگ گفتگو

( www.farhanggoftego.com ) مجاز نمیباشد

 

 

 

 

          چاپ مطلب